‘A FUNTANA VECCHIA

 

Cara funtana mia, ccussì attillata

pari ‘na paparina, sì ‘na zita

ma puru ca restavi scarcinata

eri ppe’ mie fra tutte ‘a cchjù pulita…

 

Tu me ricùardi ‘n’epuca passata;

tu me rifrìatti la mia virde vita;

‘a quatraranza mia ‘ntr’e tie se specchia:

cara funtana mia, funtana vecchia!

 

Io ‘ssi murìddhi, tue, moni eleganti,

spessu li vìagnu grattu ccu ra mente

ppemu li lassu nudi tutti quanti

cumu ‘na vota li vidìa ra gente.

 

Spessu fazzu ccussidi e, ‘n pochi istanti,

chiru passatu tòrnadi presente

e ‘ncore quanta nostalgia!…parecchia:

cara funtana mia, funtana vecchia!

 

Sempre d’avanti a tie ‘na fuddha c’era

-tutti li jùarni e, speciarmente, ‘e sire

ca tannu sulu tu eri la parrèra

chi l’oru jancu ne facìa scurrire.

 

D’estate, ‘autunnu, ‘e viarnu, ‘e primavera,

‘ss’acqua preziosa tua jìa a rifurnire

sia lu palazzu, sia la catapecchja:

cara funtana mia, funtana vecchia!

 

Ma lu prugressu, pue, ccu quattro botte,

de ‘stu paìse stracanciàu r’aspettu;

‘a gente sbarattàu casce e casciotte

ca l’antiquatu le facìa difettu.

 

L’acqua, mò, l’hanu ‘ncasa jùarnu e notte;

nuddhu te porta cchjù chiru rispettu;

sulu ppè mie rimani sempre amata:

cara funtana mia, vecchja, antenata!

 

Però, no ‘n sulu tu, cara funtana,

sì misa a ru riscùardu e a r’abbannunu

ca cc’èdi puru tanta gente anziana

chi nud’è nicessaria cchjù a nessunu.

 

D’ ‘u luni, a quannu furna ra simana,

cc’ èdi ‘nu fujescappi, ha prescia ognunu

e ‘a cucchja ‘e vìacchj resta assulitata

cumu cce sìdi tu, funtana amata!

 

Cumu chiss’acqua tua d’ ‘u vuccularu

chi mò nu’ frizza cchjù ch’e’ senza amure

ca va ngornannu verzu ‘u lavinaru

dduve se mmisca all’àutra e ‘ud’ha balure,

 

ccussì li carni mie chi mò ‘mbecchjaru

stanu scinniannu versu l’urtim’ure

‘ns’eme a ra gente juta, tramuntata,

chi dissitasti tu, funtana amata!